Διόδωρος Σικελιώτης, Βιβλιοθήκη, βιβλίο 13 κεφ.105

Και, αφού τους πλησίασε ο Αλκιβιάδης, τους είπε ότι ο Μήδοκος και ο Σεύθης, οι βασιλείς των Περσών, είναι φίλοι του και συμφώνησαν ότι θα του δώσουν μεγάλη ενίσχυση, αν θέλει να πολεμήσει με τους Λακεδαιμόνιους, γιαυτό αξίωνε να του δώσουν την αρχηγία, υποσχόμενος σε αυτούς ένα από τα δύο ή ότι θα αναγκάσει τους εχθρούς να ναυμαχήσουν (δηλ. το Λύσανδρο )ή ότι θα αγωνιστεί εναντίον τους μαζί με το πεζικό των Θρακών. Αυτά έκανε ο Αλκιβιάδης , επειδή επιθυμούσε να κάνει κάτι σημαντικό για την πατρίδα του και με την ευεργεσία του αυτή να ανακτήσει την αρχική του εύνοια. Οι στρατηγοί , όμως, των Αθηναίων, επειδή νόμιζαν για ό, τι κακό συμβεί θα κατηγορούσαν τους ίδιους, ενώ τα κατορθώματα θα τα προσάψουν όλα στον Αλκιβιάδη, βιαστικά τον πρόσταξαν να φύγει και να μην πλησιάζει πια στο στρατόπεδο