Πλουτάρχου βίοι, Αλκιβιάδης 37,1 (για το φύλλο εργασίας 7. Αλκιβιάδης)

Μετάφραση Και στον Αλκιβιάδη που έλεγε και συμβούλευε να αγκυροβολήσουν στη Σηστό, δεν έδιναν καμία προσοχή οι στρατηγοί, μάλιστα ο Τυδέας προσβλητικά του ζήτησε να φύγει. Γιατί δεν ήταν εκείνος, αλλά άλλοι οι στρατηγοί. Και ο Αλκιβιάδης επειδή υποπτεύθηκε κάτι για προδοσία μεταξύ τους, και σε γνωστούς του, όσο τον οδηγούσαν έξω από το στρατόπεδο έλεγε ότι, αν δεν τον είχαν φιμώσει (προπηλακίσει) με αυτόν τον τρόπο οι στρατηγοί μέσα σε λίγες μέρες θα ανάγκαζε τους Λακεδαιμόνιους να ναυμαχήσουν ακόμη και χωρίς τη θέλησή τους ή να χάσουν τα πλοία τους(δηλ. να ηττηθούν). Έδωσε μάλιστα σε μερικούς την εντύπωση ότι υπερηφανευόταν, σ’άλλους πάλι ότι μιλούσε λογικά, αν, παίρνοντας μαζί του Θράκες πολλούς ακοντιστές και ιππείς από την ξηρά πολεμούσε στο πλευρό τους και έκανε επίθεση στο στρατόπεδο των Λακεδαιμονίων. Και βέβαια ότι κατάλαβε καλά τα λάθη των Αθηναίων (ενν. στρατηγών)γρήγορα το απέδειξε η ίδια η κατάσταση.